Het onderstaand artikel stond vandaag in weekblad “De Ster”. Voor de originele versie klikt u hier.
Vanaf een paar straten verder hoor je de muziek al klinken. De omwonenden rond het sportterrein naast het politiebureau van Maastricht kunnen na de maand juni alle nummers van de Maastrichtse Verkennersband meezingen. Dan oefent de band namelijk wel zo’n 3 tot 4 keer per week op het veld midden in de Maastrichtse woonwijk.
‘Het vergt natuurlijk wel wat van je, om lid te zijn van een band die naar het WMC toe werkt,’ geeft Tey Frantzen (19), trompettist in de Maastrichtse Verkennersband, toe. ‘Normaal gesproken repeteren we twee keer per week, maar naarmate het WMC dichterbij komt, wordt het steeds vaker. De laatste twee weken trainen we zelfs iedere dag.’ Hoewel het al zijn tweede WMC is, weet Tey zeker dat er ook dit jaar weer sprake zal zijn van veel zenuwen. ‘Het is tenslotte wel het wereldpodium van de amateur blaasmuziek.’
Debby Kusters (36), tenorsaxofoniste in de band, laat zelfs weten dat ‘de voorbereiding van hun optreden op het WMC bloed, zweet en tranen kost.’ Typerend voor de Maastrichtse Verkennersband is het hechte groepsgevoel, vinden de leden. ‘Iedereen gaat ervoor en alles wordt op de trainingen aangepast. Heel wat Maastrichtse huishoudens leven naar het WMC toe!’ Zo is het heel normaal om het ’s avonds snel een boterham te eten in plaats van aardappels. Dat hoort erbij, vinden de muzikanten.
Hoewel sommige leden al zo’n 5 keer aan het WMC hebben deelgenomen, is de gemiddelde leeftijd van de band laag – maar liefst 16 à 17 jaar. Met zijn 47-en trainen ze hard voor hun mars en show, die zij op 19 juli op het WMC zullen tonen. ‘Het is absoluut geen individuele wedstrijd,’ verzekert Maurice Garnier, die bariton speelt in de band. ‘We moeten samen hard werken om van de muziek en choreografie één te maken.’
De muziek die de Maastrichtse Verkennersband tijdens de mars en show ten gehore zal gaan brengen, is allemaal gearrangeerd door de twee dirigenten van de band. Ramon Kusters en Raymond Spons zijn helemaal begaan met de muzikanten. Samen met choreograaf Alain Garnier hebben zij ervoor gezorgd dat de choreografie en de muziek op elkaar aangepast werden. ‘Dat was veel werk,’ vindt Ramon Kusters. ‘Maar inmiddels kunnen we bij de trainingen de puntjes op de i gaan zetten.’ Alles moet nu alleen nog maar meer geautomatiseerd worden. Als eerste dirigent houdt Ramon Kusters altijd het overzicht. Raymond Spons, die tevens spelend lid is, helpt zijn collega waar nodig.
In de pauze van de avondtraining zijn de muzikanten blij met de bekertjes water en het snoep dat voor hen klaar staat. Wanneer ze even later weer volop oefenen aan hun mars, staat een tiental familieleden toe te kijken langs de kantlijn. ‘De laatste keer behaalden we met de mars het meeste aantal punten dat de Verkennersband ooit op het WMC heeft behaald,’ vertelt dirigent Ramon Kusters trots. ‘Maar het zal mij niets verbazen als wij dit jaar meer punten scoren voor het showonderdeel, want dat gaat momenteel wel heel erg goed!’
Aan het einde van het vorige WMC, werden de ideeën voor het WMC van 2009 alvast gesmeed. In 2006 werden uiteindelijk de knopen doorgehakt en toen gingen de dirigenten en de choreograaf flink aan de slag met de muziek en de show. Met de mars is de band pas sinds het laatste half jaar druk bezig. ‘Het mars- en showdeel zijn heel verschillend van elkaar,’ vindt tweede dirigent Raymond Spons. ‘Bij de show is de choreografie natuurlijk lastiger, terwijl de muziek bij de mars weer van een hoger niveau is.’
De muzikanten, dirigenten en de choreograaf geven toe dat er veel concentratie en discipline voor nodig is om lid te zijn van de Verkennersband. ‘Veel leden zijn schoolgaande jongeren, die het ook druk hebben met hun studie,’ stelt dirigent Ramon Kusters. ‘Maar ze maken toch de tijd vrij om te trainen met de band.’ Zelfs de nog jonge Tey Frantzen geeft toe dat het zwaar is. ‘Nadat we een keer het showonderdeel geoefend hebben, ben ik wel aan het puffen. De show duurt toch zo’n 12 minuten.’ Debby Kusters geeft aan dat een goede conditie van pas komt bij het trainen. ‘Sporten helpt!’
Tijdens het trainen van de show ontstaan de mooiste figuren op het veld. Terwijl de muziek van ABBA uit de instrumenten van de Verkenners klinkt, zijn er figuren te zien als een dollarteken en een molen. ‘Tot en met de laatste dag voor het WMC blijven we hard oefenen op de richtingen en onderlinge afstanden,’ aldus voorzitter Mat Garnier. ‘Het is dan ook belangrijk dat iedereen aanwezig is bij elke training, want iedereen is afhankelijk van elkaar.’
Volgens Debby en Tey is de motivatie om er iedere keer bij te zijn zeker aanwezig onder de muzikanten. ‘Er is wel passie voor nodig,’ weet Debby. ‘Maar we zijn een heel hechte groep en op de laatste dagen zal ons leven uit niet veel meer bestaan dan muziek maken, eten en slapen. Dat hebben we ervoor over!’ Met zijn allen gaan ze de concurrentie en de uitdaging graag aan. ‘De muziek is ons leven en het geeft ons een enorme kick!’
